Luahan

Kat sini la aku nak boleh luah segala rasa semak serabut risau apa semua. Mau dekat tempat lain payah. Walaupun sini nampak macam awam, tak private tapi aku rasa selesa.

Awak, rasa risau sangat dekat awak. Kadang kadang saya takut saya pikiaq bukan bukan kata boleh jadi awak cuba nak elakkan diri awak dari saya. Saya paham, awak marah kat saya. Saya cuba yang terbaik untuk pohon kemaafan dari awak. Saya harap awak dapat maafkan saya. Yang tu pun dah cukup. Tapi awak tak balas langsung apa apa pun. Takdak respon. Saya risau.

Saya taktau la awak. Ni tak kahwin lagi dah risau serupa ni. Bila dah kahwin nanti lagi la bertambah tambah risaunya. Awak. Saya masih lagi sayangkan awak. Saya harap kita boleh selesaikan masalah ini. Saya tau, awak perlukan banyak masa untuk ubati luka lama. Saya cuba sedaya upaya saya untuk tolong awak, sembuhkan luka awak. Tapi akhirnya, semua bergantung kepada awak untuk sembuhkan sendiri luka awak. Saya tau, saya dah banyak buat salah dengan awak. Saya harap kita dapat permulaan baru. Saya harap awak masih teringat kenangan kita bina bersama. Kenangan itu semua bukannya palsu awak, semuanya benar belaka. Semuanya kita buat bersama atas dasar hubungan yang kita sulam sendiri. Tak terdetik di hati saya nak lukakan awak. Saya sedar saya manusia biasa. Saya kerap buat silap. Tapi tu tak bermakna menjadi alasan untuk saya terlepas dari hukuman. Saya dah insaf. Saya dah takmau ulang perkara lama. Saya takmau lukakan hati awak. 

Saya nak awak tau yang apa segala pun yang akan terjadi, saya sentiasa ada di sini menunggu awak. 

I love you.